علیقلی مخبرالدوله

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : فرهنگ فارسی معین (جلد ششم)

(1315 -1245 ق)، دانشمند. در شیراز به دنیا آمد. پس از طى تحصیلات مقدماتى در محضر پدر و تحصیلات متوسطه در دارالفنون، براى تكمیل دانش به اروپا رفت. در 1276 ق ناصرالدین‏شاه وى را مأمور به همكارى در كشیدن خط تلگراف بین تهران و سلطانیه (زنجان) كرد. پس از پایان كار وى به نیابت وزارت علوم منصوب شد و در 1290 ق به وزیرى پست و تلگراف انتخاب و ملقب به مخبرالدوله شد. در 1293 ق سیم‏كشى میان تهران و مشهد را انجام داد. حیدرقلى بن نصراللَّه پریشان نهاوندى به سفارش و درخواست وى كتاب «مفتاح المفاتیح» (ترجمه قسمتهایى از «مفاتیح الغیب» ملا صدرا) را شرح كرد. او سرانجام در تهران درگذشت و در تكیه رضاقلى خان امیرالشعراء به خاك سپرده شد. از آثارش: اهتمام در انتشار كتاب «فارسنامه‏ى ناصرى».[1] على‏قلى‏خان، (ف. 1315 ه.ق)، ابن رضاقلى‏خان هدایت هزارجریبى (مؤلف مجمع‏الفصحا). وى از تحصیلكردگان فرنگ بود، پس از مراجعت به كار امتداد خطوط تلگرافى در ایران مأمور گردید. در سال 1286 به لقب مخبرالدوله ملقب شد. در سال 1296 وزیر تلگراف، در 1298 وزیر علوم و رئیس دارالفنون، در 1299 وزیر معادن، در 1314 (ابتداى سلطنت مظفرالدین شاه) وزیر داخله بود. (پسرش صنیع‏الدوله داماد مظفرالدین شاه بود).